Pijana lekarka przyjęła 23 pacjentów. Skandal w szpitalu w Pułtusku

15 marca 2026 r. lekarka dyżurna w Szpitalu Powiatowym Gajda-Med w Pułtusku przyjęła 23 pacjentów, mając 1,20 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu – ponad 2,5 promila. Prokuratura wszczęła dochodzenie, lekarce grozi do 5 lat więzienia.

W nocy z 15 na 16 marca 2026 roku w Szpitalu Powiatowym Gajda-Med w Pułtusku rozegrał się skandal, który wstrząsnął całą Polską. Lekarka dyżurna o inicjałach I.L., zatrudniona w punkcie nocnej i świątecznej opieki medycznej, przyjęła 23 pacjentów będąc pod wpływem alkoholu. Badanie alkomatem wykazało u niej 1,20 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, co odpowiada ponad 2,5 promila. To nie jest jednostkowy wypadek przy pracy — to symptom głębokiego kryzysu systemu kontroli w polskiej ochronie zdrowia. Zwykli Polacy, którzy w środku nocy szukali pomocy medycznej, zostali wystawieni na śmiertelne ryzyko.

Noc w Pułtusku: 23 pacjentów i pijana lekarka za biurkiem

15 marca 2026 roku, wieczorem, do punktu nocnej i świątecznej opieki medycznej przy Szpitalu Powiatowym Gajda-Med w Pułtusku zgłaszali się chorzy mieszkańcy miasta i okolic. Nic nie wskazywało na to, że lekarka przyjmująca ich skargi, wypisująca recepty i podejmująca decyzje o leczeniu — była w stanie głębokiego upojenia alkoholowego. Interwencję podjął dopiero dyżurny oficer policji w Pułtusku, który otrzymał zgłoszenie dotyczące stanu lekarki. Policjanci przybyli na miejsce i przeprowadzili badanie alkomatem. Wynik nie pozostawił żadnych wątpliwości. Zanim ktokolwiek zareagował, przez gabinet tej kobiety przeszło 23 pacjentów — dzieci, seniorzy, osoby z bólem w klatce piersiowej, z gorączką, z objawami wymagającymi rzetelnej diagnozy.

Antagonista: kto ponosi odpowiedzialność za tę tragedię?

Sprawą bezpośrednio zajmuje się Prokuratura Okręgowa w Ostrołęce. Rzeczniczka tej prokuratury, Elżbieta Edyta Łukasiewicz, potwierdziła oficjalnie wszczęcie dochodzenia w sprawie narażenia zdrowia i życia pacjentów. Zgodnie z art. 160 Kodeksu karnego lekarce I.L. grozi od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. Zabezpieczono karty medyczne wszystkich 23 pacjentów oraz rejestr wizyt. Jednak pytanie o odpowiedzialność wykracza daleko poza jedną lekarkę. Kto zatrudniał ją na kolejnych dyżurach? Kto miał obowiązek weryfikować jej stan przed rozpoczęciem pracy? Kierownictwo Szpitala Gajda-Med w Pułtusku do tej pory nie wydało wyczerpującego publicznego oświadczenia wyjaśniającego mechanizm nadzoru nad personelem medycznym.

Poszkodowani: twarze za numerem „23"

Za zimną statystyką — 23 pacjentów — kryją się konkretne ludzkie historie. To byli mieszkańcy Pułtuska i pobliskich miejscowości, którzy w środku nocy, często w strachu i bólu, zaufali systemowi opieki zdrowotnej. Wśród nich mogły być osoby starsze z podejrzeniem zawału, dzieci z wysoką gorączką, kobiety w ciąży, pacjenci po urazach. Każdy z nich otrzymał diagnozę, zalecenia lub recepty od osoby, której stan uniemożliwiał rzetelne myślenie kliniczne. Prokuratura zapowiedziała przesłuchanie wszystkich 23 osób w charakterze świadków. Wiele z nich prawdopodobnie do dziś nie wie, że lekarka, która ich przyjmowała, miała ponad 2,5 promila alkoholu we krwi. To prawo pacjenta — prawo do prawdy — zostało im odebrane tej nocy.

2,5 promila: co to znaczy w praktyce klinicznej?

Stężenie 2,5 promila alkoholu we krwi to stan, w którym człowiek ma poważnie zaburzoną koordynację ruchową, mowę, myślenie logiczne i zdolność do podejmowania decyzji. To poziom, przy którym wiele osób traci przytomność. W przypadku lekarza oznacza to niemożność prawidłowego przeprowadzenia wywiadu, zbadania pacjenta, oceny wyników, wypisania właściwej recepty. Badanie neurologiczne? Niemożliwe. Ocena rytmu serca przez stetoskop? Wysoce wątpliwa. Właściwe dawkowanie leków dla dziecka? Ekstremalnie ryzykowne. 1,20 mg/l w wydychanym powietrzu to nie „za głęboki kieliszek do kolacji" — to stan ostrego zatrucia alkoholowego, który w każdym zawodzie wymagającym precyzji dyskwalifikuje człowieka natychmiastowo i bezwzględnie.

To nie pierwszy raz — Polska mapa pijanych lekarzy

Skandal w Pułtusku nie jest incydentem bez precedensu. To kolejny punkt na niepokojącej mapie podobnych zdarzeń w polskich szpitalach. W Żywcu lekarka dyżurna miała aż 3,5 promila alkoholu — policja musiała interweniować, bo pacjenci alarmowali, że „ledwo trzyma się na nogach". W Oświęcimiu pijana lekarka przyjmowała pacjentów na SOR-ze, a sprawa wyszła na jaw dopiero gdy rodzina jednego z chorych uderzyła w alarm. Te przypadki łączy jeden wspólny mianownik: brak systemowej kontroli trzeźwości personelu medycznego przed objęciem dyżuru. W żadnym z tych szpitali nikt nie sprawdził lekarza alkomatem przed wejściem na salę. Dopiero zgłoszenia od pacjentów lub przypadkowych świadków uruchamiały procedury. To oznacza, że system zawodzi — i zawodzi regularnie.

Dwie strony: obrońcy systemu kontra głos pacjentów

W debacie publicznej po skandalu w Pułtusku pojawiły się głosy próbujące minimalizować winę systemu. Część środowiska medycznego wskazuje na chroniczne przepracowanie lekarzy, braki kadrowe i nieludzkie warunki dyżurowania jako kontekst, który miał rzekomo prowadzić do wypalenia i problemów z alkoholem. To argument, który zasługuje na rozważenie — ale nie może służyć jako alibi. Pacjenci, z którymi rozmawiały media, mają jedno pytanie: dlaczego nikt nie sprawdził lekarki przed dyżurem? Syn jednego z pacjentów ze sprawy żywieckiej cytowany przez media powiedział wprost: „Mój ojciec miał 78 lat i zawał. Ona ledwo stała. Gdybym nie zadzwonił na policję, ojciec by umarł". To nie jest problem pojedynczej lekarki — to problem systemu, który nie chroni pacjentów.

Luka prawna i brak obowiązkowych badań: system, który zaprasza do nadużyć

W Polsce nie istnieje obowiązek rutynowego badania trzeźwości personelu medycznego przed objęciem dyżuru. Pracodawca — szpital — ma prawo zlecić takie badanie tylko wtedy, gdy istnieje uzasadnione podejrzenie, że pracownik jest pod wpływem alkoholu. To oznacza, że inicjatywa musi wyjść od kogoś — pielęgniarki, administratora, przypadkowego świadka. Nikt nie stoi przy wejściu z alkomatem. Dla porównania: kierowca komunikacji miejskiej, pracownik ochrony, operator dźwigu — wszyscy są regularnie kontrolowani. Lekarz z skalpelem lub recepturnikiem — nie. Organizacje pacjentów od lat postulują wprowadzenie obowiązkowych, wyrywkowych kontroli trzeźwości w placówkach medycznych. Ministerstwo Zdrowia konsekwentnie milczy w tej sprawie lub wskazuje na „autonomię szpitali". Tymczasem 23 osoby z Pułtuska płacą za tę autonomię zdrowiem i spokojem ducha.

Co dalej? Dochodzenie, izba lekarska i pytania bez odpowiedzi

Prokuratura Okręgowa w Ostrołęce prowadzi dochodzenie w sprawie narażenia zdrowia i życia 23 pacjentów. Zabezpieczono dokumentację medyczną, trwają przesłuchania świadków. Lekarce I.L. grozi od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności z art. 160 Kodeksu karnego. Równolegle sprawą powinna zająć się Okręgowa Izba Lekarska, która może wszcząć postępowanie dyscyplinarne i zawiesić lub odebrać prawo wykonywania zawodu. Do czasu publikacji tego artykułu szpital Gajda-Med nie odpowiedział na pytania mediów o procedury kontroli personelu. Nie wiemy, czy lekarka była wcześniej karana za podobne zachowania. Nie wiemy, ile dyżurów odbyła w stanie upojenia zanim ktoś w końcu zadzwonił na policję. Prokuratura bada, czy stan lekarki rzeczywiście wpłynął na jakość udzielonej pomocy medycznej. Ale 23 pacjentów z Pułtuska już teraz muszą żyć z tą wiedzą.