PME2 ma ruszyć w październiku. Prosument może otrzymać do 19 tys. zł

NFOŚiGW planuje rozpocząć w październiku 2026 r. nabór do drugiej części programu Przydomowe Magazyny Energii. Budżet wynosi do 1 mld zł, a maksymalna dotacja dla jednego punktu poboru energii sięga 19 tys. zł. Dokładny dzień startu nie został jeszcze podany, a elektroniczny formularz pojawi się dopiero po uruchomieniu naboru.

Aktualny harmonogram NFOŚiGW przewiduje ciągły nabór od października 2026 r. do października 2027 r. Strona PME2 posługuje się szerszym określeniem: IV kwartał 2026 r. Oba komunikaty są zgodne co do bliskiego startu, lecz nie wyznaczają dnia ani godziny otwarcia Generatora Wniosków o Dofinansowanie.

Wnioski będą przyjmowane wyłącznie elektronicznie w GWD. Formularz ma zostać udostępniony dopiero w chwili rozpoczęcia naboru, dlatego wcześniejsze kliknięcie przycisku prowadzącego do generatora nie oznacza możliwości skutecznego przesłania dokumentów. Prosument powinien obserwować oficjalną stronę programu i harmonogram, ponieważ planowane daty mogą zostać zaktualizowane.

PME2 będzie finansowany z Funduszu Modernizacyjnego. Na bezzwrotne dotacje przewidziano do 1 mld zł. Program ma zwiększać zużycie energii z domowej mikroinstalacji na miejscu, ograniczać oddawanie nadwyżek do sieci i poprawiać możliwość zasilania gospodarstwa podczas lokalnych awarii.

Duży budżet nie gwarantuje finansowania każdemu wnioskowi. Decydują kryteria programu, poprawność dokumentów i dostępna alokacja. Ocena może potrwać do 120 dni roboczych od rejestracji wniosku, a korekta wydłuża proces. Zakup urządzenia nie powinien być więc finansowany przy założeniu, że zwrot nastąpi natychmiast po złożeniu formularza.

Dotacja do magazynu energii elektrycznej może pokryć do 30 proc. kosztów kwalifikowanych, nie więcej niż 800 zł za 1 kWh pojemności nominalnej. Maksymalny limit wynosi 16 tys. zł dla prosumenta rozliczanego w net-billingu oraz 8 tys. zł dla osoby pozostającej w systemie net-meteringu. Różnica premiuje uczestników rozliczenia wartościowego, którzy są bardziej narażeni na wahania rynkowej wartości energii oddawanej do sieci.

Na magazyn ciepła przewidziano do 30 proc. kosztów kwalifikowanych, maksymalnie 1 tys. zł. Dodatkowe wsparcie do 2 tys. zł może dotyczyć wymiany falownika na hybrydowy wyprodukowany w Unii Europejskiej albo zakupu magazynu energii wyprodukowanego w UE. Łącznie pomoc dla jednego punktu poboru energii nie przekroczy 19 tys. zł.

Magazyn energii objęty wsparciem musi mieć co najmniej 10 kWh pojemności nominalnej. Jego pojemność wyrażona w Wh powinna być co najmniej dwukrotnie większa od mocy szczytowej instalacji fotowoltaicznej wyrażonej w Wp. Przy instalacji 5 kWp oznacza to magazyn o pojemności minimum 10 kWh, natomiast przy 8 kWp próg rośnie do 16 kWh.

Urządzenie musi być trwale zamontowane przy budynku lub na działce, na której działa mikroinstalacja OZE. Program wyklucza pojazdy, magazyny trakcyjne oraz zestawy akumulatorów składane samodzielnie bez wymaganej certyfikacji. Koszt zakupu i montażu samego magazynu, bez falownika i EMS, nie może przekroczyć 3 tys. zł za 1 kWh pojemności nominalnej.

Dofinansowany układ musi umożliwiać pracę wyspową, czyli awaryjne zasilanie gospodarstwa podczas chwilowego lub lokalnego zaniku napięcia w sieci. Nie każdy magazyn współpracujący z fotowoltaiką oferuje taką funkcję. Potrzebny jest odpowiedni falownik, układ przełączający i poprawnie wydzielone obwody, które mają działać podczas awarii.

Wymagany jest także system zarządzania energią. EMS ma podejmować decyzje na podstawie danych i sterować przepływem energii między bieżącym zużyciem, magazynem energii, magazynem ciepła oraz siecią. Prosta aplikacja pokazująca produkcję i stan baterii nie wystarczy, jeśli nie ma funkcji decyzyjnych i nie analizuje danych ekonomicznych ani pogodowych. Urządzenia cyfrowe muszą spełniać wskazane wymagania cyberbezpieczeństwa.

Funkcję awaryjną trzeba omówić z instalatorem przed podpisaniem umowy. Należy ustalić, czy podczas zaniku sieci zasilany będzie cały dom, czy wybrane obwody, jaka moc pozostanie dostępna oraz jak długo magazyn podtrzyma urządzenia. Sama deklarowana pojemność baterii nie odpowiada na te pytania. Znaczenie mają obciążenie, dopuszczalna głębokość rozładowania, sprawność falownika i sposób automatycznego odłączenia domu od sieci.

Program jest przeznaczony dla osób fizycznych wytwarzających energię na własne potrzeby z mikroinstalacji OZE przyłączonej do sieci. Wnioskodawca musi być stroną umowy kompleksowej albo umowy sprzedaży regulującej wprowadzanie energii z mikroinstalacji do sieci. Instalacja oraz dofinansowane urządzenie mają służyć potrzebom gospodarstwa domowego.

Wykluczenie dotyczy sytuacji, w której umowa związana z mikroinstalacją została zawarta dla działalności gospodarczej prowadzonej pod tym samym adresem. Przed zakupem warto sprawdzić dane na umowie, numer punktu poboru energii i sposób rozliczenia prosumenta. Błąd w tych podstawowych informacjach może wpływać na uprawnienie do programu oraz maksymalną kwotę dotacji.

Program dopuszcza przedsięwzięcia rozpoczęte od 1 listopada 2025 r. Dla magazynu energii od tej daty muszą przypadać zakup, montaż i zgłoszenie urządzenia operatorowi systemu dystrybucyjnego. Dla magazynu ciepła liczą się zakup oraz montaż. Zapis otwiera drogę do refinansowania części wcześniejszych inwestycji, ale tylko wtedy, gdy spełniają wszystkie wymagania PME2.

Faktura powinna jednoznacznie identyfikować urządzenie, parametry, koszt montażu i nabywcę. Warto zachować potwierdzenie zapłaty, protokół odbioru, kartę produktu, deklaracje zgodności, gwarancję oraz dokument zgłoszenia do operatora. Przy magazynie ciepła trzeba również wykazać, że urządzenie zwiększa autokonsumpcję energii elektrycznej z OZE; zbiornik ogrzewany wyłącznie kotłem gazowym lub na paliwo stałe nie spełni tego celu.

PME2 ma już określony budżet, główne limity dotacji i wymagania techniczne, lecz nabór formalnie jeszcze nie ruszył. Prosument może teraz sprawdzić umowę z operatorem, dobrać pojemność magazynu do mocy fotowoltaiki, potwierdzić pracę wyspową i funkcje EMS oraz zebrać dokumenty zakupowe. Najwyższa pomoc wynosi 19 tys. zł na jeden PPE, ale zależy od rodzaju urządzeń i systemu rozliczeń. Ostateczne złożenie wniosku będzie możliwe dopiero po udostępnieniu formularza GWD.